Tang's profileบุหงา ลังกาวีPhotosBlogNetworkMore  |  Tools Help |
|
|
September 25 ไม่มีฉัน..คงทำให้ใคร-ใครรู้สึกดีขึ้น..."แม้แต่ใจเราเอง
เราจะสั่งให้มันเป็นอย่างนั้น อย่างนี้ไม่ได้เลย
แล้วจะไปเรียกร้องอะไรจากคนอื่น
ว่าจะต้องเป็นอย่างที่เราชอบ เราอยาก..."
วันนี้ฉันเหมือนรู้สึกว่า การมีฉันอยู่ นั้นเป็นการสร้างความลำบากใจ เป็นภาระให้กับใครๆ
น้ำตาไหลออกมาบ้างคงดี มันคงไม่ต้องรู้สึกเหนื่อยหรือว่า ท้อแบบนี้อีก...
ตอนนี้บอกได้เลยว่า เหนื่อยมาก ทั้งกายและใจ ฉันเป็นคนมีความรู้สึก มีชีวิต จิตใจ...
ความต้องการให้ฉันเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ อย่างที่ทุกคนที่มีส่วนร่วมในชีวิตต้องการให้เป็น ฉันคงทำให้ได้ไม่หมด
หลายครั้งที่ฉันเก็บเอาความรู้สึกของคนอื่นมาคิดเอง ว่าเค้าจะคิดยังไง ฉันควรทำยังไงให้เค้ารู้สึกดี มีความสุข
ซึ่งจะมีใครรู้บ้างว่า...สิ่งต่าง ๆ ที่หลายคนต้องการนั้น ฉันทำไปโดยที่ฉันไม่ได้รู้สึกมีความสุขเลย...
หน้าตาที่ยิ้มของฉัน ข้างในมันสะสม ความทุกข์ ความลำบากใจ แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ฉันต้องทำตามที่คนอื่นต้องการ
...วันนี้ ฉันเลือกที่จะกลับมาเป็นตัวฉัน....หลังจากที่ฉันก้าวเดินออกไปไกลกว่า สิ่งที่ฉันเป็น...
ฉันคิดว่า บางทีหากไม่มีฉันไปเลย คงทำให้ใครหลายๆคนสบายใจขึ้น และฉันเชื่อว่า บางคนอาจไม่รู้สึกด้วยซ้ำว่าฉันหายไป.....
...ฉันยังคงอยู่ อยู่ในความทรงจำของทุกคน ในรูปแบบที่แต่คนต้องการอยากให้ฉันเป็น...
...ฉันอาจไม่ตัวตนปรากฎขึ้นมา เพราะมันเป็นความทรงจำ ของพวกคุณเองที่สร้างและปั้นให้ฉันเป็น...
...ฉัน คือ ตัวฉัน ที่ ฉัน ต้องการเป็น...
..ฉัน อาจโบยบินไปไกล จนห่างจากเธอไป...
...ฉันเพียงต้องการให้เธอรู้ไว้ ว่า..เธอไม่เป็นไรหรอก เพราะฉันไม่ใช่ ชีวิตของเธอ...
...ฉัน ทบทวนแล้ว ฉัน ควรเดินบนเส้นทางที่ฉันควรเดิน ไม่ใช่เดินบนเส้นทางที่คนอื่นต้องการ....
...ฉัน จะทำในสิ่งที่อยากทำ ไม่ใช่ทำเพราะคนอท่นต้องการให้ทำ....
..ทำไม ฉันไม่รู้จัก บอกตัวเองบ้าง ว่าฉันคือฉัน อย่าไปไกลกว่านี้ ...
..ทำไมต้องเกรงใจ แคร์ความรู้สึกคนอื่น ว่าเค้าจะเป็นอย่างไร....
...ฉันไม่รักตัวเองเลยใช่ไหม...ตอบซิ
....คำถามนี้ ทำให้ฉันพบว่า ฉันไม่ได้รักตัวเอง เพราะบ่อยครั้งฉันฝืน การเป็นตัวของตัวเอง
ในเมื่อฉันไม่รักตัวเอง แล้วฉันจะรักคนอื่นได้ยังไง...แม้จะมีใครบอกว่า การที่เราได้เรียนรู้ที่จะรักคนอื่น
นั่นเท่ากับเป็นการทำให้เรารู้จักรักและดูแลตัวเองมากขึ้นด้วย......
.....อย่าเสียใจหากไม่มีฉันยืนข้างเธอ...
..อย่าเสียใจหากไม่มีฉันที่เธอต้องการ....
...อย่าเสียใจหากไม่มีฉันจะคอยปลอบใจเธอ...
...อย่าเสียใจหากไม่มีฉันคอยทะเลาะกับเธอ...
...อย่าเสียใจหากไม่มีฉันที่คอยงอน-ง้อ เธอ...
...อย่าเสียใจหากไม่มีฉันคอยให้กำลังใจเธอ...
...อย่าเสียใจหากไม่มีฉันที่จะใช้ลมหายใจร่วมกับเธอ...
คำว่า "ขอโทษ" คงเป็นคำพูดเดียวที่ฉันจะทำได้ ขอให้เธอจงก้าวต่อไป
และขอให้จำไว้ว่า...ฉันจะยังคงอยู่รอบ ๆ ตัวเธอ...
ร่างกาย ชีวิต และจิตใจ ของฉันทั้งหมด มันหล่อหลอมอยู่ในตัวเธอ
เพราะเธอได้สร้างให้ฉันเป็นส่วนหนึ่งของเธอในรูปแบบที่เธออยากให้เป็นแล้ว..
...สิ่งเดียวที่ฉันกลัวก่อนไป..คือ เธอไม่รู้สึกอะไรเลยเมื่อมีฉัน....
...หรือ เธอไม่ได้คิดถึงฉันเลย.....เพราะฉันไม่สำคัญพอที่จะอยู่กับเธอตั้งนานแล้ว...
......มิตรภาพ คือ สิ่งที่สวยงามเสมอ สำหรับฉัน ...แต่ขอให้มิตรภาพนั้นอยู่ในความทรงจำ ในแบบที่เป็นตัวฉันเอง.....
คงมีแค่ผู้หญิงกับผู้ชายคู่นึงเท่านั้น ที่รับได้ทุกอย่างที่ฉันเป็น และไม่เคยอยากให้ฉันเป็นอะไรที่ไม่ใช่ตัวฉันเอง...เค้าคือ พ่อและแม่ของฉันนั่นเอง>>>
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://chaotainews003.spaces.live.com/blog/cns!BF9F3ED3F7D883CA!1008.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
